Συχνές Ερωτήσεις

Τί το ιδιαίτερο έχει μια ψυχοθεραπευτική συνάντηση; Σε τί διαφέρει από τις υπόλοιπες, για παράδειγμα από αυτή με έναν καλό συμβουλάτορα φίλο, με έναν  σύντροφο, ή με έναν  δάσκαλο;

Σε μια ψυχοθεραπευτική συνάντηση ο θεραπευτής δεν περιμένει τίποτα.

Δεν αποσκοπεί, δεν αποβλέπει, (έστω και άθελά του, όπως ένας φίλος, σύντροφος ή δάσκαλος), πουθενά.

Και αυτό παράγει χώρο.

Συνήθως κάτι από εμάς περιμένουν, σε κάτι αποσκοπούν. Κάτι από εμάς χάνεται.

Όλοι έχουμε ρόλους, που παρόλη την καλύτερη των προθέσεων, στενεύουν τον τρόπο που ερχόμαστε σε επαφή και ακούμε τον άλλο.

Δεν είμαστε σίγουροι αν εκεί απ’ όπου μιλάμε σε κάποιον, είναι εκεί απ’ όπου μας ακούει.

Η ψυχοθεραπεία δεν προβαίνει σε ηθικές κρίσεις.

Αντίθετα, παράγει ένα ουδέτερο από προσδοκία και προκατάληψη περιβάλλον, ώστε να αποτελέσει καθαρό έδαφος αυτοπαρατήρησης και αναστοχασμού.

Πατώντας κανείς έτσι στον παραγόμενο από αυτήν χώρο, μπορεί να ανοίξει στον Χρόνο.

Τί είναι αυτό που οδηγεί κάποιον στην έναρξη μιας θεραπείας;

H απόφαση να αναζητήσει κάποιος μια ψυχοθεραπεία συμπίπτει με μια κομβική στιγμή στην προσωπική του ιστορία.

Κάτι βαλτώνει, ακινητοποιείται.

Μοιάζει να εμποδίζεται η δύναμη της ροής της ζωής.

Αυτό το σημείο ακινητοποίησης μπορεί να είναι τυχαίο, ως αποτέλεσμα μιας ιδιόμορφης συγκυρίας, ή να ήταν από πάντα εκεί, αλλά να ήρθε τώρα ο καιρός να προσκρούσει κανείς πάνω του.

Μοιάζει σαν να αγγίζει κανείς τα όρια του κόσμου του, όπως όταν φτάνει στο χείλος μιας γέφυρας, ή ενός δρόμου που διακόπτεται, και κόβει μια έκταση από την προηγούμενη.

Η κομβική στιγμή που σηματοδοτεί την έναρξη μιας ψυχοθεραπείας συμπίπτει με αυτό ακριβώς το σημείο της ιστορίας του.

Και του ανοίγει δρόμους.

Συνδέοντας, ενοποιώντας και οριοθετώντας, του ανοίγει νέους ορίζοντες και καινούργιες προοπτικές.

Γύρω από τη διάρκεια και τη συχνότητα

Προκειμένου να διαφυλαχθεί ο αυστηρά επιστημονικός χαρακτήρας της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας και πρακτικής, και να μην εκπέσει σε θεραπείες του εμπορίου που χορηγούνται από ανθρώπους χωρίς την κατάλληλη πολυετή εκπαίδευση και εποπτεία, η ψυχοθεραπεία διασφαλίζεται από έναν κώδικα δεοντολογίας που καθορίζει τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις εφαρμογής της.

Ένα παράδειγμα μιας τέτοιας διασφάλισης αφορά στη διάρκεια μιας ψυχοθεραπευτικής συνεδρίας. Μια ψυχοθεραπευτική συνάντηση δε διαρκεί συνήθως περισσότερο από 45-50 λεπτά. Αυτός είναι ένας από τους όρους που ισχύει με ασφάλεια στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Η ψυχοθεραπεία όμως αντλεί κατεξοχήν την αξία της από το γεγονός ότι σέβεται την ανθρώπινη ιδιομορφία στη μοναδικότητά της, προσαρμόζοντας κάθε φορά τις μεθόδους και τα εργαλεία της στην εκάστοτε ατομική περίπτωση. Ζητήματα όπως η διάρκεια και η συχνότητα, προσαρμόζονται στις ανάγκες και τους προβληματισμούς του κάθε θεραπευόμενου ως μοναδικής περίπτωσης και δεν μπορούν να απαντηθούν σαν να ίσχυαν για όλους.