Ψυχανάλυση και Τέχνη

Τo σύμπτωμα είναι μια απάντηση σε ένα εμπόδιο.

Παρόλα αυτά περιορίζει τις επιλογές μας, γιατί μονοπωλεί ως μια απάντηση που, παρότι πονάει, υπόσχεται παντοδυναμία.

Μοιάζει σαν εκείνα τα χρωματιστά γυαλιά, που, παρότι βλέπουν τον κόσμο με ένα χρώμα, θέλουν να πιστεύουν ότι αυτό το χρώμα είναι το μόνο.

Η Τέχνη κάνει να φαίνεται το ίδιο διαφορετικό. Γιατί μας ανοίγει στις πολλαπλές του αναγνώσεις, στις διαφορετικές του ερμηνείες.

Αίρει το δεδομένο και το αυτονόητο.

Μια ανάλυση, όπως και η Τέχνη, δεν παίρνει τίποτα ως δεδομένο.

Ξανακοιτάει τον κόσμο για πρώτη φορά.

Για να βρει διαφορές. Απαντήσεις απαρατήρητες.

Μας τοποθετεί απέναντι στους εαυτούς μας σε όλο τους το μυστήριο και την αινιγματικότητα, σαν έργα Τεχνης με πολλές αναγνώσεις.  Σαν παλίμψηστα.

Το σύμπτωμα γίνεται μόνο μία από τις πιθανές απαντήσεις στα κομβικά μας ερωτήματα και δεν επικρατεί ως η τελειωτική.

Τελειοποιούμενο μας ανοίγει ξανά στην έκπληξη. Στο ξαφνικό του Κόσμου.