Ανάλυση

  Το ΑΚΕΨΥ ανοίγει την ψυχανάλυση στον 21ο αιώνα, όπως καθίσταται αναγκαίο από τις νέες πραγματικότητες.

Μια ανάλυση, στα σύγχρονά της συμφραζόμενα, δεν αφορά στην αποκάλυψη  ενός ¨κρυμμένου¨ ασυνείδητου Νοήματος, και τη μετέπειτα απαρτίωσή του στο Πραγματικό εντός του Εγώ (φροϋδική κατεύθυνση), [Wo Es war soll Ich werden=Eκεί που ήταν Εκείνο θα γίνει Εγώ], ούτε στον συντονισμό με μία ήδη εκεί, μη ενταγμένη στο Συμβολικό φέτα του Πραγματικού ως Ασυνείδητο αυτό το ίδιο (λακανική κατεύθυνση). Γιατί στην πρώτη περίπτωση δίνεται η υπόσχεση ενός προσαρμοσμένου στην απόλαυση “Εγώ”, ενώ στη δεύτερη ενός κρυφά απροσάρμοστου “Αυτό”, κάτι που και στις δύο περιπτώσεις ενισχύει την παντοδυναμία, την αδυναμία δηλαδή για Αγάπη.

Αφορά, αντιθέτως, σε έναν εντελώς καινούργιο τρόπο Σκέψης για το Πραγματικό, όπως παραμένει ανοιχτό σε μια υπό διαρκή ύφανση πραγματικότητα, που περιδινείται γύρω από το εγγενές εκείνο όριο, καθορισμένο σε όλα τα ζωντανά όντα απ’τον Θάνατο.

Μια σύγχρονη λοιπόν ανάλυση, πριν και πάνω από όλα, αφορά στην αντιμετώπιση των διαφορετικών προσώπων του Θανάτου πίσω από κάθε Σύμπτωμα, ώστε να αποφευχθεί η λίμναση σε ένα “Εγώ” ή “Αυτό”, αλλά να επιτευχθεί αντιθέτως το ανοιγμα σε έναν αυθεντικότερο εαυτό.

Γιατί η τελειοποίηση του Συμπτώματος μέσω του ανοίγματος στον Πόνο είναι η μόνη υπόσχεση ανοίγματος στην Αγάπη.

 

 Το κείμενο περιέχει αποσπάσματα από την ανακοίνωση του Δημήτρη Σδρόλια ”Life and Deaths of the Freudian Unconscious” στο 23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας. Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στο Blog του site για όποιον θα επιθυμούσε να εμβαθύνει.